ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਾਰਲੇ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਦਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਜ਼ਤੀਅਤ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਖਿਲੌਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਿਗਰੈਟ ਫੇਂਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪੜੋਸੀ ਦੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁੱਖਿਅਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਮਰਾ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਬਦਲਣੇ ਪਏ। ਉਸਨੇ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਹਾਊਸਿੰਗ ਅਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਪਰ ਵਾਰਲੇ ਪਰ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਵਾਰਲੇ ਵਾਰਿਸਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੋਟਲ ਵਿਰੋਧ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਇੱਕ ਧਨਾਢ ਯੂਵਕ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਵਾਰਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੀਰਾਸਤ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਕੋਛੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਨਰਮ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਮਾਹੌਲਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਇੱਕ ਤੰਗਜ਼ੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ। ਸਕੂਲੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਉਹ ਵੀਲੋਂ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਲਾਂ ਦੀ ਲੀਡਰ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਕਹਿਰ ਕਿੰਗਰਾ ਸੀ।
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵਾਰਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਵਰਤਾਵ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਕਾਰਜਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅਸਲੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਕਾਮਯਾਬ ਕੈਰੀਅਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦਮ ਤੋੜਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਯਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਜਿਹਾ ਅਪਰਾਧ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਸਹੁੰਝੀ ਤਸ਼ਦੀਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
