ਮਾਰਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਪੇਨੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਰੁਚਿਕਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖਾਣੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ਼ਿਸ਼ ਐਂਡ ਚਿਪਸ, ਸਟੀਕ ਪਾਈ ਅਤੇ ਚਿਪਸ ਦੀ ਖਾਸ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਸਿਰਫ ਜਿਬਲਤਰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੁਝ ਚੰਗੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਮਾਰਕ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸਪੇਨ ਆਉਣ ਦਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰੇਕਜ਼ਿਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਾਰਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਡਿਜਿਟਲ ਨੋਮੇਡ ਵੀਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਦੂਰ-ਦਰਾਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ ਪਰ ਓਥੇ ਦੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਦੂਰ-ਦਰਾਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਾਰਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਲਾਅ ਕਦੇ ਕਦੇ ਔਖਾ ਹੀ ਜਾਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਜ਼ਮਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪੇਨ ਦੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਮਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਕੂਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਨਿੰਦ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਫ਼ਾਫ਼ਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਕ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਪੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਠੀਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖੀ ਪਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਸਤਾ ਡੇਲ ਸੋਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
