ਹੈਰੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਪਰਫਿਊਮ ਖੋਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕੇ। ਇਸ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਈ ਅਨੁਭਵਾਂ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੂਤਕਾਲ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿੰਸ ਹੈਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫਿਕਰਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਲਕੜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਰਸਾਏ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦਾ ਲਹਜ਼ਾ ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣੇ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਮੌਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਦੁਖ ਅਤੇ ਗ਼ਮ ਲਈ ਉਹ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖੁਦ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਥੈਰੇਪੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਹੈਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉਸ ਨੇ ਜਾਨੀ ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਾਹਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ। ਇਸ ਸੋਚ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
