ਇਹ ਤਿੰਨ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਕਾਬਲ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸਨ। ਮੋਂਟੀਏਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਬਾਸਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਖਿਡਾਰੀ ਮਾਈਕਲ ਆਰਟੇਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧਿਮਾਨੀ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਤੀਆਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਲ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਰਹੇ।
ਅੰਡੋਨੀ ਇਰਾਓਲਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰ ਅਸਰਦਾਰ ਅਗੂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਟੀਮ-ਮੇਟ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੇਡ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਗਏ ਅਪਣਾ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਰਹੇ। ਜ਼ਾਬੀ ਅਲੋਨਸੋ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਪਰ ਅਕਲਮੰਦ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾਈ। ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਡਿਗ ਰਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਿਗਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅੰਤਿਗੂਓਕੋ ਕਲੱਬ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸੁਰਗਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁਲਾਂ ਅਤੇ ਰਵੈਏ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵਿਗਾੜਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਡ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਈਕਲ ਆਰਟੇਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਖਿਡਾਰੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਫਲਤਾ ਵਿਚਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਦਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਘਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਾਥੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਜੋਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਅਤੇ ਲੀਡਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਮਿਸਾਲ ਹਨ।
