ਇਸ جھਿੱਲੀ ਨੂੰ 20 ਫੀਸਦੀ ਬੈਂਜ਼ੋਕਸੀਨ ਵਜੋਂ ਕ੍ਰਾਸਲਿੰਕਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ 10 ਫੀਸਦੀ ਕੇਓਐਚ ਟੰਪਰੇਚਰ 60 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਮਾਇਆ ਗਿਆ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਸ جھਿੱਲੀ ਵਾਲਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਜ਼ਰ ਪਰਫਾਰਮੇਸ ਮੂਲ ਪੀਬੀਆਈ جھਿੱਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਹਾ। ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਦਾ ਕ੍ਰਾਸਓਵਰ 1 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਜੋ 0.3 ਤੋਂ 1.2 ਏ ਐਮਪੀਅਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਗ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਥਿਰ ਸੀ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਜ਼ਰ ਨੇ 1900 ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਗਾਤਾਰ ਸਥਿਰ ਚੱਲਦਿਆਂ ਕ੍ਰਾਸਲਿੰਕਡ جھਿੱਲੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ। ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਕ੍ਰਾਸਓਵਰ ਇਸ ਦੌਰਾਨ 4 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਰਿਹਾ। ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਾਸਲਿੰਕਿੰਗ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਕ੍ਰਾਸਓਵਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਵਾਧਾ ਦਰ ਮੁਲ ਪੀਬੀਆਈ جھਿੱਲੀ ਨਾਲੋਂ ਲਗਭਗ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਘੱਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਾਫ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਇਨੈਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਜ਼ਰ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਟਿਕਾਵ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
