ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸ਼ੇਫੀਲਡ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਵਕਤ ਮੋਹਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਪੁਰਦ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਖਰਚੇ ਬੜੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਕਾਲੀ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਮੌਤਾਂ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਿਕਟੋਰੀਅਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ 1991 ਵਿੱਚ ਆਏ ਭਿਆਨਕ ਬਾਢ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਖਰਾਬ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੈਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਢ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਹੌਲ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਡੇਵਿਡ ਰਿਚਾਰਡ ਸਵਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਹਿਮ ਚੀਜ਼ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਵਿਰਾਸਤ ਬਣੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੇਸ਼ ਇਕੱਲਾ ਇਕ ਪਰੋਜੈਕਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਬਿਲਡਿੰਗ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਖਰਚ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਸੋਚਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
