ਜੋਸਫ਼ ਗੋਏਬਲਸ ਨੇ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਹੀਰੋ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਬਦਲਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਖਬਾਰਾਂ, ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਜਗਾਈ। ਫਿਰ ਨਾਜ਼ੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਤੇ ਹਰ ਜਿਸਮਾਨ ਵਿਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸੱਜੜੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਦਾਰਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏਵਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਫੌਜੀ ਮਿਹਨਤ ਜਾਂ ਕੌਮੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਿਖਾਈ ਜਾਵੇ। ਠੰਢੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੋਵੀਏਤ ਸੰਗਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਸਿਨੇਮਾ ਤੇ ਬਰਾਡਕਾਸਟਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣਾ ਸਿਸਟਮ ਚੰਗਾ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਨੇ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਬਲਕਿ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀਰੋ ਬਣ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਉੱਤੇ ਖਬਰਾਂ ਅਤੇ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹ ਸਮਝਣ ਕਿ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੱਚ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਫਿਕਸ਼ਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਹੀ ਸਵੇਚਿਤ ਰਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
