ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਰੋਧ ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੋਲਟਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਪ੍ਰਾਕৃতিক ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵੱਡੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਰਡ ਲੈਵਰਹੂਮ ਦੀ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵਾਅਦਾ 1902 ਵਿੱਚ ਲਿਵਰਪੂਲ ਕੌਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਰਿਵਿੰਗਟਨ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਬਾਗ ਵਜੋਂ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਰਨ ਓਵਲ ਜਿਹੜੀ ਸੰਰਖਿਤ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ, ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੋਰਵਿਚ ਦੇ ਕੌਂਸਲਰ ਗਾਰਡਨ ਕੈਂਪਬੈਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਆਵਾਜਾਈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਨਵੇਂ ਯੋਜਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਪਰਖਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੈਚਰਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੂਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕਈ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਚਾਰਜ ਇਲਾਕੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਉੱਲੰਘਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਆਜਕੱਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਨਾਈਟਡ ਯੂਟਿਲਿਟੀਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜੋਹਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖਰਚਿਆਂ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਲਾਕਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਵਿਚ ਆਏਦਨ ਜਬਰਬੂਤ ਤਰਕ ਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੈਂਪੇਨਰ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚਰਚਾ ਹੋਵੇਗੀ।
