ਕੰਪਨੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ Anthropic ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਐਆਈ ਦੇ ਘੰਟੇ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਟੈਕਨੀਕੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਟੈਕਨੀਕੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਟ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਵਧੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਧਿਆਨ, ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਅਜੇ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟੋਤੀ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਿੱਧਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਰਥਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਖ਼ਰਚ, ਉੱਥੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਵੰਡ ਮੁੱਖ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੌਦਰੀ ਕੋਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਉੱਭਰਦੀ ਹੋਈ ਐਆਈ ਕਦਰਦਾਨੀ ਨਿਯਤੀਆਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਬੇਸਿਕ ਇਨਕਮ ਵਰਗੇ ਢਾਂਚੇ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਿਰਫ ਆਮਦਨੀ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Visa ਅਤੇ Mastercard ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਐਆਈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। mEinstein ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਸਮਰਚਨਾ ਦਾ ਮਾਡਲ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰੁਚੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ AI ਵਪਾਰਕ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੇਂਦਰੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਹਿਸਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹੇ।