ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮਾਰਟਨ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ। ਉਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਣੀਆਂ ਪਈਆਂ। ਮਾਰਟਨ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਕਿੱਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸੰਕੋਚ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹੇ ਬਿਆਹੀ ਤਜਰਬਿਆਂ ਕਾਰਨ ਵਧਿਆ।
ਮਾਰਟਨ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮਾਪੇ ਲਈ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਤੇ ਗੁਪਤ ਮਦਦਦਾਤਾ ਸੇਵਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ, ਮਾਰਟਨ ਨੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਐਸਾ ਆਸਰਾ ਜਰੂਰੀ ਦੱਸਿਆ।
ਇਸ ਯੂੱਗਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਪਵਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਧਾਨਤਮਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਸਟਮ ਉਤੇ ਭਰੋਸਾ ਖੋ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਇਹ ਤੱਥ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਕਿ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਠੰਢ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਦਾਲਤੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਜੱਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਸਹਿਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮਾਰਟਨ ਦੀ ਲੰਮੀ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਕਟਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
