ਯੋ-ਯੋ ਮਾ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ප੍ਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨਵਯਾਰਕ ਆਏ। ਉਸਨੇ ਵਿਭਿੰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਮਝਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਟੀਫਨ ਕੋਲਬਰਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਤਕਲੀਫਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਨਿਧਨ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਚੁਣੀ।
ਇਹ ਦੋਨਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਕਲਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੋ-ਯੋ ਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਟੈਕਨੀਕ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਸਟੀਫਨ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਥ ਬਣਾਉਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਦੋਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਲਾਤਮਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ, ਖੋਜ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਮੁੱਖ ਹਨ।
ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਦੋਨੋਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤਾ। ਯੋ-ਯੋ ਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਤੇ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਸਿਖਣਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕੋਲਬਰਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਣਤਰਾਂ ਅਤੇ ਖੋਜ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਬਿਨਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਉਹ 5 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣਗੇ।
