ਫਰਨਾਂਡੋ ਨੂੰ 1948 ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 1958 'ਚ ਵੋਲਟੇਰਾ ਦੇ ਸੈਂਟ ਜਿਰੋਲਾਮੋ ਅਸੀਲਮ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ NOF4 ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁਰਾ ਦਿਵਾਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਰਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿਸਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 2012 ਅਤੇ 2019 ਵਿੱਚ ਕਈ ਭਾਗ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੇ। ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਰਸ ਅਲਡੋ ਟ੍ਰਾਫੇਲੀ ਵੱਲੋਂ ਕਾਪੀ ਕੀਤੇ ਖੁਦਾਰ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਇਸ ਦੇ ਸੱਚੇ ਦਿਵਾਰ ਦੇ ਕਟੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਇਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇਟਲੀ ਦੇ ਵੋਲਟੇਰਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ 27 ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣੀ ਹੈ। ਲੇਖਿਕਾ ਮਾਰੀਆ ਰਾਗੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਵਲ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਜੀਵਨ ਅਣਡਿੱਠਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਈ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇਗੀ।
ਨਾਵਲ ਸਾਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਰੀ ਇੱਕ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਤੀਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜੁੜਦੀ ਹੈ: ਨਾਨੈੱਟੀ, ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਨਰਸ ਜੋ ਉਸਦੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੁਤਰੀ ਜੋ ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸੂਝਵਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਮਿਲੀ ਜੁਲੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
