ਨੀਲ ਯੰਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ 'ਕ੍ਰੇਜ਼ੀ ਹੌਰਸ' ਦੇ ਬਗੈਰ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਜਦ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਆਪਣੀ ਬੈਂਡ ਨੂੰ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਅਲੱਗ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨੀਲ ਯੰਗ ਸਦਾ ਬੈਂਡ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਜਦੋਂ ਨੀਲ ਯੰਗ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਜਜ਼ਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੁੱਦਿਆ ਵੀ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਿਰਤੀ ਛਲਕੇ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਨੀਲ ਯੰਗ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੁਕਾਮ ਸੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਲਿੰਡਾ ਰੌਨਸਟੈੱਡਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਐਲਬਮ 'ਹਾਰਵੈਸਟ ਮੂਨ' ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਲਿੰਡਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰੂਹ ਦਿੱਤੀ। ਨੀਲ ਯੰਗ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕਿਸੇ ਪਸੰਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖੋਜਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਗੀਤ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਲੀ ਸੁਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕੋ।
