ਸੋਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪ੍ਰੀਵਿਊ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਵੋਲਵਰੀਨ ਗੇਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੇਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ, ਉਥੇ ਟਿਊਟੋਰਿਅਲ ਅਤੇ ਗੇਮਪਲੇਅ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਦੁਹਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਗੇਮ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਪਰ ਕਾਫੀ ਸਧਾਰਣ ਅਤੇ ਮਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, "ਦ ਬਲੱਡ ਆਫ ਡੌਨਵਾਕਰ" ਜਿਹੜੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬਜਟ ਦੀ ਗੇਮ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੇ ਖਰਚੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਗੇਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 40 ਮਿਲੀਅਨ ડਾਲਰ ਦੇ ਬਜਟ 'ਚ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਮਾਰਵਲ ਦੇ ਗੇਮ ਦੇ ਤਕੜੇ ਬਜਟ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿੰਗੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਧੀਆ ਸਟੋਰੀ ਅਤੇ ਕਿਰਦਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਗੇਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਵੱਡਾ ਬਜਟ ਗੇਮ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਬਜਟ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਖਿਡਾਈ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਅਤੇ ਆਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਿਡਾਰੀ ਇਸ ਗੇਮ ਨੂੰ ਖੇਡਣ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਹਿਰਾਈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਦੇਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਅਤੇ ਆਮ ਕਹਾਣੀਆਂ।
