ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ چلਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜੀ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਨਵੀਂ ਉਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਨੇ ਦੂਧਿਅਤ ਕਾਰਬਨ ਉਤਸਰਜਨ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਹੀ ਘਟਾਇਆ ਹੈ। 2019 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2028 ਤੱਕ ਇਹ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਿਕਾਸੀ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਲਗਭਗ 64 ਤੋਂ 79 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਗਤ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ਼ ਉਰਜਾ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਕੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗੈਸ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਇੰਧਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਯूरਪ, ਉੱਤਰ ਅਮਰੀਕਾ, ਜਪਾਨ, ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ 2025 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਰਬਨ ਨਿਕਾਸ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਗਲੋਬਲ ਕਾਰਬਨ ਨਿਕਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆ ਸਕੇ।
ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਫ਼ ਉਰਜਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਪਣਾੳ ਓਰ ਵਰਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕਾਰਬਨ ਨਿਕਾਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਇਹਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਬਰਤੀ ਦੇ, 2026 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਰਬਨ ਨਿਕਾਸ ਦਾ ਚੋਟੇ 'ਤੇ ਪੁੱਜਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਉਰਜਾ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤੱਜ਼ਰਬੇਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਨ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਅੰਕੜੇ ਸੱਤਾਰਤੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟ ਸਕਣ।
