ਚੂਹਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਕਾਸਟਰਟ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਦੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਸਟੇਟ ਟਿਊਮਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਟਿਊਮਰ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀ.ਐੱਮ.ਐਨ.-ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਪਰ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੈੱਲ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਨਾਲ ਨਹਿਰਵਾਦੀ ਕਲੇਕਟਿਨ ਰੀਸੈਪਟਰ ਡੈਕਟਿਨ-2 ਰਾਹੀਂ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਲ ਹੀ ਇਮਿਊਨ ਸਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਤੇ ਟਿਊਮਰ ਦੇ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਟ ਮਾਈਕੋਬਾਈਓਟਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਫਫੂੰਦ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਟਿਊਮਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕਾਸਟਰਟ ਪ੍ਰੋਸਟੇਟ ਕੈਂਸਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਬੁਰੇ ਨਤੀਜੇ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਜ ਦੇ अनुसार, ਐਂਡਰੋਜਨ ਸਤਰਾਂ ਘਟਣ ਨਾਲ ਆਂਤਾਂ ਦੀ ਕੰਧ ਸਮਰੱਥਾ ਵੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਫੂੰਦ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸਟੇਟ ਟਿਊਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ‘ਚ ਆਂਦੋਲਨ-ਟਾਰਗੇਟਿਡ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਲ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਟ ਕੰਧ ਬਰਕਰਾਰ ਕਰਕੇ ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਦੀ ਟਿਊਮਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਰੋਕ ਕੇ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਰੁਕੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਪੀ.ਐੱਮ.ਐਨ.-ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟਿਊਮਰ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਇਮਿਊਨ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਕੰਮਜੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਕਟੀਵਿਨ ਏ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਾਰਮੋਨ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਧਾ ਕੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਜ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਐਂਡਰੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਂਤਾਂ ਦੀ ਅਣਚਾਹੀ ਛੇਦਾਂ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਅਤੇ ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਦੀ ਟਿਊਮਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੈਂਸਰ ਦਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਰੋਸਟੇਟ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਨ. ਗਲੇਬਰਾਟਸ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਗਟ ਕੰਧ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਇਲਾਜੀ ਰਸਤਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
