ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਬਾ ਦੇ ਟੋਨਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਿਊਰੋਨ ਵੱਧ ਨਿਸਰਗਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਤਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਸਾਇਲੋਸਾਈਬਿਨ ਐਸਟ੍ਰੋਸਾਈਟਸ ਵਿੱਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 5-ਐਚ.ਟੀ.2ਏ ਪ੍ਰਾਪਤਕਤਾ ਤੋਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੀਨ ਐਨਐਫਏਟੀਸੀ4 ਦੀ ਐਕਟਿਵਿਟੀ ਨੂੰ ਵਧਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਬਾ ਜੀਨ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਨਾਂ ਦੀ ਫੰਕਸ਼ਨ ਗਾਬਾ ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰੋਸਾਈਟ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਇਲੋਸਾਈਬਿਨ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ ਗਾਬਾ ਦੇ ਘਰੂਲੂ ਪੱਧਰ ਘਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਇਲੋਸਾਈਬਿਨ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸਿਗਨਲ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਐਕੰਬੈਂਸ ਵਿੱਚ ਗਾਬਾ ਦੇ ਟੋਨਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਇਲੋਸਾਈਬਿਨ ਦੇ ਕੁਝ ਵਿਹਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਰਸਾਇਣ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਖੋਜ ਸਾਇਲੋਸਾਈਬਿਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਵਾਂ ਮੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ ਨਿਊਰੋਨ ਤੱਤਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੈੱਲੀਅਰ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਐਸਟ੍ਰੋਸਾਈਟਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੋਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਖੁਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੋਦਰਅਸਤ ਸਿਰਫ ਸੇਰੋਟੋਨਿਨ ਸਿਸਟਮ 'ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਐਸਟ੍ਰੋਸਾਈਟਸ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।