ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅੰਤਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਘੱਟ ਆਮਦਨ ਵਾਲਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਲਈ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 324 ਪੌਂਡ ਦੀ ਘਾਟ ਵਹਿਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 200 ਪੌਂਡ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਘਾਟ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਬ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਰਕਮ 100 ਪੌਂਡ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਦਸਕਿਆਂ ਤੋਂ ਲੋਕਲ ਹਾਊਸਿੰਗ ਅਲਾਊਐਂਸ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਜਮਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨਾਲ ਲੈ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਐਂਡੀ ਬਰਨਹਮ ਵੀ ਇਸ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਨੀਤੀ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖ਼ਾਈ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੌਂਸਲਾਂ 'ਤੇ ਬੇਘਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਥਾਈ ਠਿਕਾਣੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਹਾਊਸਿੰਗ ਅਲਾਊਐਂਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿਰਾਏ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਲਗਭਗ 2 ਅਰਬ ਪੌਂਡ ਖਰਚ ਕਰਕੇ 2029-30 ਤੱਕ ਖੋਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਿਜ਼ੋਲੂਸ਼ਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਸੰਥਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰਕਿਰਾਏ ਦੀ ਇਹ ਹਥਿਆਰਦਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬੇਘਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕੁਝ ਦਸੀਆਂ ਕਿ ਉਹ ਕ੍ਰਾਇਸਿਸ ਫੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਕੀਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਐੱਨਜੀਓਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਫ਼ਰਜ਼ ਨੂੰ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
