ਇਹ ਕੰਪਿਊਟਰ 460 ਸੋਵੀਅਤ ਸਮੇਂ ਦੇ 6N3P ਡਬਲ ਟ੍ਰਾਇਓਡਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨੋਰ ਗੇਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰ, ਕਾਊਂਟਰ, 8-ਬਿਟ ਆਰਿਥਮੇਟਿਕ ਲੌਜਿਕ ਯੂਨਿਟ ਤੇ ਛੋਟਾ ਰੈਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਯੰਤਰਨਾ ਇਕ ਦਿਓਧੀ ਮਿੰਨੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਤਹਿਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਿੰਨੀਮਲ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਾਈਕ ਨੇ ਹਾਈ ਵੋਲਟੇਜ ਨੂੰ 100 ਵੋਲਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੱਲੋਂ ਟਿਊਬਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਟਿਊਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਗਮਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਪਿਛਲੀ ਸਦੀ ਦੀ ਗੰਧ ਪਰਚਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਈਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੁਹਾਵਣੀ ਘਰੇਲੂ ਮਹਿਕ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਹ ਯੰਤਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਘੜੀਆਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਣਾਏ ਗਏ ਫਲਿਪ-ਡਿਜ਼ਿਟ ਡਿਸਪਲੇਅ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਈਕ ਦਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਫਲਾਈਟ ਸਿਮੂਲੇਟਰ ਨੂੰ ਚਲਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਿਸਟਮ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਹ ਯਤਨ ਪੁਰਾਣੀ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਈਕ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਜਰਬਾ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇੱਕ ਬੇਹਤਰ ਅਤੇ ਅਨોખੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
