ਗ੍ਰੇਗ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਸੰਡਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਊਰਜਾ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਚੈਲੈਂਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਦਾਨ ਮਿਲਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਮਿਕ ਰੀਲੀਫ ਦੀ ਉਸਤਤ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੈਸਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰੇਗ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਲੀਏ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਦੇ ਪਿਤਾ ਸਟ੍ਰੋਕ ਨਾਲ ਬੀਮਾਰ ਪਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਚੈਲੈਂਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ, ਭੈਣ ਅਤੇ ਭਾਨਜੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਗ੍ਰੇਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਲਾਂਸ਼ਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੇਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਾਲ ਨੱਕਾਂ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਲਹਰਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਭਰੇ ਮੋਹਿੰਮ ਦੇ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰੇਦਾ ਹੈ।
