ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਤੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਬिछੌਨੇ ਦੇ ਢੱਕਣ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਕੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਧੋਈਆਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧੀ ਜਾਂ ਧੂੜ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਰ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਛੁਹਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜੇ ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਹੋਟਲਾਂ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਟਲ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੰਦੇ ਤੱਕੀਏ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੱਸਿਆ ਮਗਾਂ ਅਤੇ ਕੱਪਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਸਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਸਿੰਕ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਧੋ ਕੇ ਮਟਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਂਝ ਕੇ ਕੱਪੇ ਬਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੁਆਦ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਸਾਬਣ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਤਲਣਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਬਣਾ ਕੇ ਕੱਪੇ ਗਰਮ ਕਰਕੇ ਸਵੱਛ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੁਧਾਰਵਾਰੀ ਰਵਾਇਤ ਮੈਨੂੰ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਫਾਈ ਦੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਕਿੰਨੀ ਗੰਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹਰ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਸਜਾਵਟੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਟ੍ਰੇਵਲ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਲਾਹ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ ਸਫ਼ਰੀ ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
