ਰੋਰੀ ਗੈਲਾਗਰ ਦਾ ਆਇਰਲੈਂਡ 'ਚ ਕਰਿਸਮਸ ਦੌਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਰਿਵਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਇਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਰ ਸਾਲ ਉਸਦੇ ਸ਼ੋਅ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹਰਿਸ਼ਤਾ ਇਹ ਤਾਂਹਿ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਸੰਤਾ ਕਦੋਂ ਨਾ ਆਵੇ ਪਰ ਰੋਰੀ ਜਰੂਰ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਰੋਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਸੀ ਕਿ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਨਤਰੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋਵੇ।
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਬੈਲਫਾਸਟ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਅਲਾਵਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਸਦੇ ਕਨਸਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫਰਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੁਲਾ ਕੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕਥੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਰੋਰੀ ਦਾ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਨ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਰਾਹੀਂ ਬੈਲਫਾਸਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
