ਰਿਚਰਡ ਰਾਈਟ ਉਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ ਜੋ ਪ੍ਰੋਗ ਅਤੇ ਸਾਈਕੈਡੈਲਿਕ ਰੌਕ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜੈਜ਼ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਬੜੀ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਐਲਾ ਫਿਟਜ਼ਜੇਰਾਲਡ ਅਤੇ ਲੂਈ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਦੇ ‘‘ਪੋਰਗੀ ਐਂਡ ਬੈਸ’’ ਐਲਬਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰਿਕਾਰਡ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਐਲਬਮ ਟਰੰਪੇਟ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਡੇਵਿਡ ਗਿਲਮੂਰ ਨੇ ਵੀ ਰਾਈਟ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਰਾਈਟ ਨੇ ਕਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧੁਨਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਪਰ ‘‘ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਗਿਗ ਇਨ ਦ ਸਕਾਈ’’ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਗੀਤ ਬਿਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਵੀ ਇਮੋਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਸਥਿਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਧੁਨ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਧੁਨਵਾਂ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁਪਨੀਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਗੀਤ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਕਿਰਤੀ ਦੀ ਨਹੀ, ਬਲਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਏਕੱਠੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿੰਕ ਫਲੌਇਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਅਮਰ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ। ਗਿਲਮੂਰ ਵੱਲੋਂ ‘‘ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਗਿਗ ਇਨ ਦ ਸਕਾਈ’’ ਨੂੰ ਰਾਈਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਹਿਣਾ ਆਮ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਗੀਤ ਕਿਤਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
