ਰਾਜਸੀ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਰਾਬਰਟ ਜੋਬਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਇਤਨਾ ਭਾਵੁਕ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਅਤੇ ਡਾਇਨਾ ਦੋ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸੀ ਪਰ ਸਮਾਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਸਖਤ ਸੀ। ਜੋਬਸਨ ਅਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਨੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਅਪਵਾਦਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭਰਾ-ਭਰਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੇ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਵਾਦ ਨਾਲ ਚਾਰਲਸ ਅਤੇ ਸਪੈਂਸਰ ਵਿਚਕਾਰ ਤਣਾਅ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਜੋਬਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਨੇ ਡਾਇਨਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਅਤੇ ਸੋਲਹ ਸੰਭਾਲ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਇਆ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਨੇ ਡਾਇਨਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਵਾਪਸ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਵੀ ਮੰਗ ਲਈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇਸ ਵੀਰਾਣ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸਮਝਾਇਆ।
