ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਕਿਸੇ ਨाटक ਜਾਂ ਕਾਮੇਡੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਆਂ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਰਦਾਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ। ਇਸ ਵਿਚ ਸੀ ਦੂਜੇ ਕਈ ਅਚੰਭੇ ਭਰੇ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਉਠਾਪਠਾਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਹੌਲ ਕਾਫ਼ੀ ਉਥਲੇ ਅਤੇ ਏਨੀਮੈਟਰ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਮਾਮਲੇ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰਾਸਮੈਂਟ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਆਪਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਦਲਾਅ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਹੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਕਾਫੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਹਰਸੀਲਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਮੁਹੰਮਦਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬਾਵਜ਼ੂਦ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਯੁੱਗ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਾਲ ਪੁਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਬੇਹਤਰੀ ਦਾ ਸੁਰਜ ਓਪਰੇ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਹਾਲੇ-ਹਾਲੇ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਤਕਦੀਰ ਬਦਲੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
