ਫਲਿੰਟੌਫ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਹੈਟਨ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਔਖੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਇੰਨਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉਠ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਖੁੱਲ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵੈਂਦੜੇ ਵਕ਼ਤ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਂਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਰਿੱਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜਜਬਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੱਲਦਾ।
ਫਲਿੰਟੌਫ ਨੇ ਮਨਚੈਸਟਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਮਸਤੀ ਭਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਦਿਖਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਤੇ ਰਿੱਕੀ ਕਦੇ ਕਦਾਈ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਤੱਕ ਕੈਰਾਓਕੀ ਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵਾਕੀ ਸਿੰਗਰ ਸਮਝ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਿੱਕੀ ਹੈਟਨ ਕਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਔਖਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਫਲਿੰਟੌਫ ਨੇ ਖ਼ੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕ੍ਰੀੜਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਿੱਕੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਿ਼ੰਦਗੀ ਦੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਹिम्मਤ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਫਲਿੰਟੌਫ ਨੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮਦਦਗਾਰ ਸਬਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
