ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਤੀਜੇ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਬੜਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਅਕਲਮੀ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖਦਾ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਚਾਅ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਭਵਿੱਖ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਹੋਵੇਗਾ। 1848 ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਾਕਿਆ ਨਵੇਂ ਰਾਜਕਾਰਣ 'ਚ ਚੋਣ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦਿੱਖਯਾ, ਅਤੇ 1855 ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਉਸ ਦੀ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਾਸਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੂਸ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਲੜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵਨਾ ਇਸ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਮਿੱਠੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਨੂੰ ਵੀਣ ਮਿੱਠੇ ਦੋਸਤੀ ਵਾਲੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਤੌਰ 'ਤੇ 1870 ਵਿੱਚ ਸੈਡਾਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਉਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਖ਼ਤ ਸਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਦੇਹਾਂਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਮਦਰਦੀ ਦਿਖਾਈ। ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਜਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਲੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਕੇ ਤੰਦੂਰਸਤ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅੱਜ ਵੀ ਕਿੰਗ ਸਟਰੀਟ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਨੀਲੇ ਪਲੇਟ ਬਾਰੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਤੀਜੇ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਅਪਨਾ ਅਲੱਗ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡਿਆ।
